توجه به اين نكات قبل از تفسير سوره لازم است : 1 - نامهاى اين سوره . مفسران براى اين سوره نامهاى زيادى كه بالغ بر ده نام مىشود ذكر كرده‌اند ، كه از همه معروفتر « برائت » و « توبه » و « فاضحه » است ، و هر يك از اين نامها دليل روشنى دارد ، نام « برائت » به اين جهت بر اين سوره گذارده شده كه آغاز آن برائت و بيزارى خداوند از مشركان پيمانشكن است . و « توبه » به اين خاطر است كه در اين سوره سخن از « توبه » فراوان به ميان آمده ، و نامگذارى به « فاضحه » به جهت آن است كه آيات مختلفى از آن موجب رسوايى و فضاحت منافقان و پرده بردارى از روى اعمالشان بوده است . 2 - تاريخچه نزول سوره اين سوره آخرين سوره يا از آخرين سوره هايى است كه بر پيامبر ص در مدينه نازل گرديد ، و همانگونه كه گفتيم داراى 129 آيه است . آغاز نزول آن را در سال نهم هجرت مىدانند ، و مطالعه آيات سوره نشان مىدهد كه قسمتى از آن پيش از جنگ تبوك ، و قسمتى به هنگام آمادگى براى جنگ ، و بخش ديگرى از آن پس از مراجعت از جنگ نازل شده است . از آغاز سوره تا آيه 28 قبل از فرا رسيدن مراسم حج نازل گرديده ، و همانطور كه شرح آن به خواست خدا خواهد آمد ، آيات آغاز اين سوره كه پيرامون وضع باقيمانده مشركان بود در مراسم حج به وسيله امير مؤمنان على ع به مردم ابلاغ شد .